Περισκόπιο, 4 Δεκεμβρίου 2011

Ιταλία : Λούτσιο Μάγκρι

Στα εβδομήντα εννέα του χρόνια και ακολουθώντας τον δρόμο της επιλογής όπως έκανε πάντα στη ζωή του, πέθανε με υποβοηθούμενη ευθανασία στην Ελβετία ο Λούτσιο Μάγκρι, ιδρυτής της ιστορικής αριστερής εφημερίδας Ιλ Μανιφέστο. Η ζωή του, η προσφορά του στο συλλογικό όραμα της χειραφέτησης, η δουλειά του και οι μάχες του σημαδεύτηκαν από την απόφαση να επιλέξει την ώρα της αποχώρησής του με αξιοπρέπεια. Άφησε ως παρακαταθήκη ένα μεγάλο ερώτημα και το χρέος να απαντηθεί στην πράξη. “Ρωτάω άλλη μια φορά ξανά τον εαυτό μου: υπάρχουν λογικοί, επιτακτικοί λόγοι για να έχει κανείς μια στάση ενάντια στην άρνηση και την αμνησία; Υπάρχουν σοβαροί λόγοι και κατάλληλες συνθήκες για ένα εκ νεου άνοιγμα μιας κριτικής συζήτησης για τον Κομμουνισμό σήμερα, παρά για την εγκατάλειψή του; Κατά την άποψη μου, υπάρχουν.”

Ουγγαρία: Διώκονται οι άστεγοι

Οι άστεγοι της Ουγγαρίας είναι πλέον και εξ ορισμού παράνομοι λόγω της δεινής τους οικονομικής θέσης. Με μεγάλη πλειοψηφία πέρασε από το κοινοβούλιο της χώρας ο απάνθρωπος νόμος που εισηγήθηκε η δεξιά κυβέρνηση και πλέον αντιμέτωποι με πρόστιμο ύψους 530 ευρώ ή φυλακή θα βρίσκονται οι περισσότεροι από 10.000 άστεγοι της πρωτεύουσας της χώρας. Κι ενώ στην Ουγγαρία η ανεργία φτάνει στο 10% με τα ποσοστά να εκτινάσσονται στο 60-90% στις κοινότητες Ρομά, ο διαιτητής του κυβερνώντος κόμματος στο κοινοβούλιο για τα θέματα των αστέγων αλλά και δήμαρχος του ογδόου διαμερίσματος της Βουδαπέστης, Μάτε Κοτσίς, προχωρά το θέμα ένα βήμα παραπέρα, απαγορεύοντας και στους ρακοσυλλέκτες να ψάχνουν στους κάδους σκουπιδιών της διοικητικής του αρχής. Χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς όπως “αποτρεπτικός” για την στόχευση του νέου νόμου, οι εισηγητές και επικυρωτές του ξεχνούν να αναφέρουν ότι το πρόστιμο που επιβάλεται κάνει τη διανυχτέρευση σε ένα παγκάκι της Βουδαπέστης πιο ακριβή από τη διανυχτέρευση σε πολυτελές ξενοδοχείο.

Κίνα: Αντιδρούν οι εργαζόμενοι

Σειρά απεργιών πραγματοποιούν εργαζόμενοι σε πολλές περιοχές της Κίνας είτε γιατί οι μισθοί και οι εργασιακές τους σχέσει επιδεινώνονται σαν αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, είτε γιατί δεν αποδέχονται πια να είναι τα κύρια θύματα εκμετάλλευσης του “κινεζικού ονείρου” των φτηνών εργατών. Την τελευταία μόνο εβδομάδα στην επαρχία της νότιας Γκουανγκντόνγκ χιλιάδες εργαζόμενοι σε έργοστάσιο υποδημάτων διαδήλωσαν έξω από την έδρα της κυβέρνησης απαιτώντας την πληρωμή των υπερωριών τους, εκατοντάδες πραγματοποίησαν απεργία για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους σε βιομηχανία εσωρούχων και περίπου χίλιοι εργαζόμενοι σε κατασκευάστρια εταιρία πληκτρολογίων της Appleαπείχαν από την δουλειά τους παραπονούμενοι για υπέρβαση ωραρίου. Τελευταίος στη σειρά των κινητοποιήσεων ήρθε ο αποκλεισμός καταστήματος της αμερικάνικης πολυεθνικής Τesco από τους εργαζόμενους, που εμπόδισαν για μέρες την πρόσβαση των πελατών, ανησυχώντας ότι ο εργοδότης τους δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του να σταματήσει η λειτουργία του καταστήματος στο τέλος του χρόνου. Η ανησυχία προήλθε μετά από επανελειμένα περιστατικά ξαφνικών λουκέτων μέσα σε μια νύχτα, καταστημάτων της εταιρίας, που άφηναν τους εργαζόμενους εκτός από άνεργους και απλήρωτους.

Βενεζουέλα: Ο Τσάβες ξέχασε… ΗΠΑ και Καναδά

Αρχηγοί κρατών από όλη τη Λατινική Αμερική αλλά και την Καραϊβική έφτασαν την Παρασκευή στο Καράκας της Βενεζουέλας για την πρώτη σύνοδο της Κοινότητας Κρατών της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής ή CELAC. Ανάμεσα στους παραβρισκόμενους της συνόδου που είχε διάρκεια δύο μέρες και στην οποία συμμετείχαν 33 κράτη, εκτός από τον Ούγκο Τσάβες, ήταν η πρόεδρος της Βραζιλίας Ντίλμα Ρουσέφ, η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Κίρσνερ, ο Ραούλ Κάστρο ως εκπρόσωπος της Κούβας, οι πρόεδροι του Μεξικού, της Κολομβίας, της Παραγουάης, της Τζαμάικα κτλ. Όμως ο οικοδεσπότης της συνόδου, Ούγκο Τσάβες παρέλειψε να συμπεριλάβει στη λίστα των καλεσμένων τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Το γεγονός που χαρακτηρίστηκε σαν ιστορικό σηματοδοτεί την αλλαγή των ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή με περαιτέρω αποδυνάμωση της επιρροής των ΗΠΑ. Και ίσως να είναι ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο του “απελευθερωτή” Σιμόν Μπολιβάρ για μια Λατινική Αμερική στα χέρια των λαών της.

Κονγκό: Με θύμα τη φύση

Η εκμετάλλευση των ανθρώπων προχωρά χέρι χέρι με την εκμετάλευση της φύσης στο Κονγκό, όπου τα τεράστια δάση της χώρα απειλούνται. Πέρα από τα δεινά ενός συνεχώς αυξανόμενου και χειμαζόμενου οικονομικά πληθυσμού, που καταφεύγει σε δασικές εκτάσεις καταστρέφοντάς τες αλλόγιστα ώστε είτε να αποκτήσει καλλιεργήσιμη γη, είτε για να χρησιμοποιήσει το ξύλο για την παραγωγή κάρβουνου, τα δάση της χώρας απειλούνται συστηματικά κυρίως από τις πολυεθνικές εταιρίες. Η βρετανική εταιρία πετρελαίου SOCO Internationalπρόσφατα διενέργησε έρευνες στο Εθνικό Πάρκο της Βιρούνγκα, περιοχή που χαρακτηρίζεται και προστατεύεται από την Ουνέσκο ως παγκόσμια κληρονομιά και συντηρεί τις ζωές περισσότερων από 3 εκατομμυρίων ανθρώπων. Ταυτόχρονα πολυεθνικές ξυλείας προσπαθούν με την αρωγή της Παγκόσμιας Τράπεζας να βάλουν χέρι στα δάση, εφαρμόζοντας τεχνικές βιομηχανικής κλίμακας ξύλευσης. Σε πολλές περιπτώσεις για την προστασία των εταιριών καλείται η αστυνομία που καταφεύγει σε βίαιες πρακτικές ενώ έχει κατηγορηθεί για περιστατικά βιασμών ή και δολοφονιών. Στα μεθεόρτια άλλης μιας παγκόσμιας συνόδου για την κλιματική αλλαγή, ο καπιταλισμός της εκμετάλλευσης δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για τους στόχους του.

Πρώτη δημοσίευση στο ΠΡΙΝ, Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: