Κουκουλώνεται η σφαγή στη Συρία

Σαμίρ Αμίν στο ΠΡΙΝ: «Στα τυφλά περπατάει η Ουάσινγκτον»

Μετά από μήνες διαπραγματεύσεων, οικονομικού αποκλεισμού και απειλών τόσο από τη διεθνή κοινότητα όσο και από τον Αραβικό Σύνδεσμο προς το καθεστώς Άσαντ, μετά από δύο βομβιστικές επιθέσεις αλλά και τον αυξανόμενο αριθμό των νεκρών πολιτών, οι παρατηρητές του Αραβικού Συνδέσμου ξεκίνησαν αυτή την εβδομάδα περιοδία στη Συρία για να καταγράψουν την κατάσταση. Το πέρασμά τους όμως από την πόλη Χομς, προπύργιο της εξέγερσης που μετρά τα περισσότερα θύματα, αρκούσε για να πέσουν οι μάσκες.

Αντικυβερνητική διαδήλωση στην πόλη Χόμς

Όλη η εβδομάδα σημαδεύτηκε από την προσπάθεια οργάνωσης διαδηλώσεων ενόψει και των επισκέψεων των παρατηρητών σε πόλεις της χώρας, που για άλλη μια φορά είχαν τη συμμετοχή χιλιάδων και συνοδεύτηκαν με άγρια καταστολή και νεκρούς. Οι πρώτες δε δηλώσεις των παρατηρητών από τη Χομς ήταν μια χλιαρή καταγραφή ίσων αποστάσεων . «Υπάρχουν κάποιες περιοχές, όπου η κατάσταση δεν είναι καλή, αλλά τίποτα το τρομακτικό, τουλάχιστον όσο είμαστε εδώ. Τα πράγματα είναι ήρεμα και δεν υπάρχουν συγκρούσεις» δήλωσε ο επικεφαλής των παρατηρητών σουδανός στρατηγός Μουσταφά Ντάμπι για να δεχτεί άμεσα την αμφισβήτηση και τις επικρίσεις τόσο των σύρων ακτιβιστών και των Τοπικών Συντονιστικών Επιτροπών της Συρίας, όσο και του Εθνικού Συριακού Συμβουλίου. Μαζί ήρθε και η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του επικεφαλής των παρατηρητών, ο οποίος επικρίνεται για τον ρόλο του στο Σουδάν και την γενοκτονία στο Νταρφούρ ενώ γίνεται λόγος για μια θέση που προσφέρθηκε από τον Αραβικό Σύνδεσμο στο Σουδάν σαν ανταμοιβή για τον υποστηρικτικό του ρόλο προς το Κατάρ κατά τη διάρκεια της επέμβασης στη Λιβύη.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν οι επισημάνσεις του Σαμίρ Αμίν που έγιναν στο πλαίσιο της μακράς συνομιλίας μαζί του, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ την προηγούμενη εβδομάδα (ΕΔΩ το πρώτο μέρος της συνέντευξης) . Ο αιγυπτιακής καταγωγής διανοούμενος συνδέει τις εξελίξεις στη Συρία με την υπόλοιπη Μέση Ανατολή, αναφέρεται στο Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τις παγκόσμιες αντιστάσεις

Γνωρίζετε αν υπάρχει κάποιος τρόπος σύνδεσης των δημοκρατικών κινημάτων της Συρίας, της Αιγύπτου και της Τυνησίας;

Είναι συνδεδεμένα με την έννοια ότι ο κόσμος που συμμετέχει τα γνωρίζει. Βέβαια, λόγω του γεγονότος ότι οι μάχες είναι τοπικές και οι άνθρωποι είναι ουσιαστικά εμπλεκόμενοι σε αυτές, δεν υπάρχει επιπλέον σύνδεση.

Τι συμβαίνει στην Τυννησία αυτή την περίοδο, μετά τις εκλογές;

Στην Τυννησία το κίνημα θα επανέλθει στο προσκήνιο, αλλά θα του πάρει περισσότερο χρόνο από ότι στην Αίγυπτο. Η αυταπάτη της νομιμοποίησης των εκλογών ήταν πολύ ισχυρή για την πλειοψηφία του κινήματος. Φανήκαν αφελείς επί του θέματος. Κάτι που δεν συνέβει στην Αίγυπτο, όπου όταν οι επικεφαλείς του στρατού ανακοίνωσαν ότι θα γίνουν εκλογές μέσα σε έξι μήνες οι άνθρωποι γέλασαν, λέγοντας ότι έχουμε ζήσει εξήντα χρόνια χωρίς κοινοβούλιο, αυτό δεν είναι το κυριό μας πρόβλημα. Στην Τυννησία υπήρχαν δυστυχώς περισσότερες αυταπάτες.
Επομένως ότι οι εκλογές εν γένει, κι όχι όπως έγιναν στην Αίγυπτο ή την Τυννησία όπου ο χρόνος μετάβασης ήταν πολύ μικρός, είναι ένας θεσμός στον οποίο δεν θα έπρεπε το κίνημα να συμμετέχει;
Όχι, δεν λέω ότι δεν πρέπει να συμμετέχεις. Και η αριστερά στην Αίγυπτο καλούσε σε συμμετοχή στις εκλογές. Αλλά να συμμετέχεις χωρίς αυταπάτες. Οι εκλογές είναι μια μάχη, αλλά δεν είναι η αποκλειστική μάχη.

Θεωρείτε ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον Αραβικό Κόσμο θα επηρρεάσουν την πολιτική του Ισραήλ στην περιοχή;

Δεν ξέρω. Αλλά το Ισραήλ πάντα έριχνε λάδι στη φωτιά. Και φαντάζομαι θα έχετε ακούσει ότι πριν μερικές εβδομάδες το Ισραήλ προσπαθούσε να πείσει τις ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν. Από την άλλη το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε χωρίς πράσινο φως από την Ουάσινγκτον. Και η Ουάσινγκτον περπατάει στα τυφλά στην περιοχή. Για παράδειγμα στο Ιράκ, κέρδισαν τον πόλεμο αλλά δεν κατάφεραν να εγκαταστήσουν την ειρήνη. Γιατί το αποτέλεσμα της εισβολής τους είναι η ενδυνάμωση της επιρροής του Ιράν, που βέβαια είναι αντίθετο από τον στρατηγικό τους στόχο. Θα λέγαμε λοιπόν ότι βασικά οι ΗΠΑ, αλλά και το ΝΑΤΟ, είναι πολύ ικανοί στο να βομβαρδίζουν λαούς, αλλά αποδεικνύονται ανεπαρκείς στο να νικούν σε πραγματικούς πολιτικούς πολέμους.

Οι εξεγέρσεις που είδαμε να αναδύονται στον αραβικό κόσμο αποτέλεσαν αφορμή και παράδειγμα των κινητοποιήσεων που αναπτύχθηκαν στη συνέχεια και στον δυτικό κόσμο, την Ισπανία, την Ελλάδα ακόμα και τις ΗΠΑ με το κίνημα της κατάληψης της Γουλ Στρητ;

Βέβαια, υπάρχει κοινό έδαφος. Είναι η κατάρρευση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, που το αναγκάζει να εφαρμόσει πολιτικές που φτωχοποιούν σε τεράστια κλίμακα τα λαϊκά στρώματα και τη μεσσαία τάξη. Και παίρνει πολλές μορφές. Στην περίπτωση της Ευρώπης παίρνει την τρέχουσα μορφή της κρίσης της Ευρωζώνης αλλά εσείς, οι Έλληνες, δεν είστε θύματα του ευρώ. Είστε θύματα των παγκόσμιων πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού που έχουν εκφραστεί ανάμεσα στα άλλα και μέσω της διαχείρησης του ευρώ. Υπάρχει λοιπόν ένα κοινό έδαφος που δημιουργεί δυνατότητες, αν και θα πάρει χρόνο για να μετατραπεί αυτό σε πραγματικό διεθνισμό της εργατικής τάξης και των λαών του βορρά και του νότου. Είμαι πολύ αισιόδοξος πάνω στο ζήτημα, γιατί υπάρχει η αντικειμενική βάση. Βέβαια υπάρχουν και οι ιδιαίτερες συνθήκες από τη μια χώρα στην άλλη και από μια περιοχή στην άλλη.

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Advertisements

2 comments

  1. Παράθεμα: Σαμίρ Αμίν: Μακρά περίοδος ριζοσπαστικοποίησης « Συλλαβές

  2. You’re a real deep thkiren. Thanks for sharing.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: