Λιτότητα κι αντίσταση σε όλη την Ευρώπη

Από την Ιρλανδία που οι πολίτες αρνήθηκαν να πληρώσουν το χαράτσι στα ακίνητα, μέχρι την Ισπανία της γενικής απεργίας και της γενικής επίθεσης και το Βέλγιο, ακόμα και την Ολλανδία της ύφεσης, ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός δοκιμάζεται. Στα 24,5 εκατομμύρια έφτασαν οι άνεργοι στην Ευρωπαϊκή Ένωσή, «πρωτοπόρα» η Ισπανία, ακολουθεί η Ελλάδα.

“Δεν πληρώνω” ήταν η ξεκάθαρη απάντηση που έλαβε η κυβέρνηση της Ιρλανδίας στην προσπάθειά της να επιβάλλει έκτακτο φόρο 100 ευρώ στους ιδιοκτήτες κατοικιών. Περισσότερα από τα μισά νοικοκυριά της χώρας αρνήθηκαν να πληρώσουν το χαράτσι σε ένα μαζικό κίνημα ανυπακοής που στάθηκε απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης συνεργασίας Φάιν Γκαέλ – Εργατικών να εισάγουν με αυτό τον τρόπο φόρο ακίνητης περιουσίας. Σχέδια που ξεκινούν από τον έκτακτο οριζόντιο φόρο των 100 ευρώ και καταλήγουν σταδιακά σε μόνιμη φορολόγηση, με βάση την αξία του κάθε ακίνητου. Στόχος της επιβολής νέας φορολογίας, που σύμφωνα με εξαγγελίες της κυβέρνησης Έντα Κένι θα διευρυνθεί μέχρι το 2014 περιλαμβάνοντας και πρόσθετο τέλος ύδρευσης, είναι να ολοκληρωθεί το πακέτο μέτρων που επιβλήθηκε στον “καλό μαθητή» της Ευρώπης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και που αποτελεί μέρος του πετσοκομμένου προϋπολογισμού της χώρας. Οι Ιρλανδοί έχουν ήδη υποστεί αυξήσεις φορολογίας αλλά και μέτρα λιτότητας που αγγίζουν τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ τα πρώτα τέσσερα χρόνια της οικονομικής κρίσης, ενώ μέσα στην επόμενη τετραετία η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να εφαρμόσει επιπλέον μέτρα λιτότητας 9 εκατομμυρίων ευρώ, με την οικονομία της χώρας να βρίσκεται για άλλη μια φορά σε ύφεση.

Η αδιέξοδη πολιτική της ιρλανδικής κυβέρνησης δεν άργησε να αποδώσει τους πρώτους καρπούς αντίστασης. Σε μικρό χρονικό διάστημα από την εξαγγελία του φόρου γιγαντώθηκε ένα κίνημα ανυπακοής που ξεπήδησε μέσα από πολιτικά κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, συνδικάτα, κοινωνικούς χώρους και αγκαλιάστηκε από βουλευτές τόσο της Ενωμένης Αριστερής Συμμαχίας όσο και του Σιν Φέιν αλλά και από εκατομμύρια πολίτες. Η καμπάνια της κυβέρνησης Έντα Κένι για την αναγκαιότητα του χαρατσιού έδειξε από νωρίς ότι θα έληγε άδοξα, καθώς τα ποσοστά των πολιτών που συμμορφώθηκαν στο νέο φόρο παρέμεναν χαμηλά μέχρι και τις τελευταίες εβδομάδες της προθεσμίας. Παρά το γεγονός ότι ο υπουργός οικονομικών της χώρας Μπράιαν Χέις προσπάθησε να τρομοκρατήσει τους πολίτες, κάνοντας δηλώσεις για τον “κίνδυνο να χαθούν θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα αν δεν επιτύχει τους στόχους του το νέο φορολογικό σύστημα” αλλά και παρά τις εξαγγελίες για επιπλέον πρόστιμα και επιβολή τόκων σε όσους δεν πληρώσουν εγκαίρως το χαράτσι, οι εκβιασμοί δεν απέδωσαν. Και μέχρι το ταμείο της εφορίας έφτασαν ως την 31η Μαρτίου, ημερομηνία λήξης της καταβολής του φόρου, μόνο 805.500 από τα 1,6 εκατομμύρια νοικοκυριά της χώρας. Η ανυπακοή συμπληρώθηκε από συνεχείς διαμαρτυρίες και κορυφώθηκε με την πορεία χιλιάδων στο κέντρο του Δουβλίνου που πραγματοποιήθηκε ανήμερα της λήξης της προθεσμίας.

Η κοινωνική αναταραχή στην Ιρλανδία δεν αφήνει αδιάφορα τα οικονομικά επιτελεία της Ευρώπης. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί στις 31 Μαΐου, όπου οι Ιρλανδοί καλούνται με την ψήφο τους να επικυρώσουν το δημοσιονομικό σύμφωνο της ευρωζώνης. Η χώρα έχει ήδη στο παρελθόν απορρίψει δύο ευρωπαϊκές συνθήκες, της Νίκαιας το 2001 και της Λισαβόνας το 2008, και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος προκαλεί ανησυχία μιας και θα αποτελέσει μήνυμα τόσο προς τις κυβερνήσεις όσο και προς τους λαούς τη Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και τα πραγματικά θύματα της κρίσης.

Η Ιρλανδία όμως αποτελεί έναν από τους πολλούς λόγους ανησυχίας μιας Ευρώπης που βλέπει τη συνταγή λιτότητας που εφαρμόζει να μην αποδίδει. Στην Ισπανία, την επόμενη της μεγαλειώδους γενικής απεργίας, η κυβέρνηση Ραχόι υπερψήφισε προϋπολογισμό αιματηρής λιτότητας που προβλέπει περικοπές ύψους 27 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς όμως να καταφέρει να αποσιωπήσει πως τα χρέη της χώρας θα βρεθούν το 2012 σε ιστορικά υψηλά εικοσαετίας. Ήδη εκφράζονται φόβοι πως η Ισπανία θα είναι η επόμενη χώρα που δεν θα καταφέρει να αποφύγει κάποιου είδους προσφυγή στην τρόικα για την ένταξη σε ένα “πακέτο διάσωσης”.

Τα φαινόμενα δεν αφορούν πλέον όμως μόνο τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Κεντροευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν ήδη οδηγηθεί σε εφαρμογή και επέκταση μέτρων λιτότητας, όπως αυτή του Βελγίου που επιπλέον των πρώτων δεσμεύσεων για 11,3 εκατομμύρια ευρώ περικοπών, αύξησε το πακέτο μέτρων κατά 1,82 εκατομμύρια επιπλέον. Κατά πόδας ακολουθεί και η Ολλανδία, όπου αφού η οικονομία της χώρας βρέθηκε σε κατάσταση ύφεσης και ακολούθησαν οι προβλέψεις για αύξηση του ελλείμματος στο 4,6% το 2013, η ολλανδική κυβέρνηση συνεργασίας, από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της επιβολής αυστηρών δημοσιονομικών κριτηρίων για τις χώρες μέλη της ΕΕ, βρίσκεται τώρα μπροστά στο δύσκολο έργο να καταλήξει σε νέο πακέτο λιτότητας και περικοπών ώστε να πιάσει τον στόχο του 3%.

Σε αυτό το οικονομικό τοπίο η “θεραπεία διάσωσης” που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση δέχεται πλέον επικριτικά πυρά από τα πιο απρόσμενα πρόσωπα. «Τη θεραπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ιταλία, τη γνωρίζουμε. Προκάλεσε την καταστροφή της Ελλάδας και τώρα αρχίζει να καταστρέφει την Ισπανία», δήλωσε πρόσφατα ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι σε στελέχη του κόμματός του, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Άνγκελα Μέρκελ για την πολιτική που προωθεί. Η κυβέρνηση Μόντι βέβαια ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια τις επιταγές των αγορών.

Και η μεγαλύτερη επιβεβαίωση της αποτυχίας μιας πολιτικής που οδηγεί χιλιάδες σε κινήσεις ανυπακοής, σε μαζικές γενικές απεργίες και σε πανευρωπαϊκές κινήσεις διαμαρτυρίας όπως η “ευρωπαϊκή μέρα δράσης ενάντια στον καπιταλισμό” (που πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου σε 30 πόλεις της γηραιάς ηπείρου) ήταν η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας για το ύψος της ανεργίας στην Ευρώπη τον Φεβρουάριο που έφτασε το 10,8%,κάνοντας ρεκόρ 15ετίας για τα 17 κράτη-μέλη που έχουν το ίδιο νόμισμα. Με την Ισπανία να πρωτοστατεί με ποσοστό 23,6% και την Ελλάδα να ακολουθεί με 21%, οι 24,5 εκατομμύρια άνεργοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελούν την ζωντανή απόδειξη ενός οικονομικού μοντέλου που έχει ήδη χρεοκοπήσει.

 Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Κατερίνα Σταυρούλα

Advertisements

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: