Διχασμός στην Αίγυπτο

Οριακό θα είναι το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση, προδικάζοντας μια παρατεταμένη περίοδο πολιτικής αστάθειας. Ο κρατικός μηχανισμός επιχειρεί να καταστείλει τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό, εντείνοντας την πολιτική ρευστότητα.

Αιγύπτιος περπατά μπροστά από ένα graffiti, που παρουσιάζει το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο να ελέγχει τις προεδρικές εκλογές σαν θέατρο μαριονέτας, κοντά στην πλατεία Ταχρίρ στο κέντρο του Καΐρου, 16 Mαΐου 2012 – REUTER

 Ενάμιση χρόνο μετά την πτώση του καθεστώτος και ο σφιχτός εναγκαλισμός του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου στο αιγυπτιακό κράτος δείχνει να πνίγει την όποια προσπάθεια μετάβασης από το τυραννικό καθεστώς Μουμπάρακ προς μια νέα αιγυπτιακή δημοκρατία. Λίγο πριν ανακοινωθούν τα επίσημα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών ο στρατός της Αιγύπτου έχει ήδη φροντίσει να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις ώστε να εξασφαλίσει τον πραγματικό έλεγχο του κράτους, ανεξάρτητα από την ετυμηγορία της κάλπης.

Το τοπίο που δημιουργείται στη χώρα έχει ήδη καθοριστεί από τις πρόσφατες αποφάσεις που εξέδωσε  το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο. Λίγες μόνο μέρες πριν την πραγματοποίηση του δεύτερου γύρου των εκλογών το δικαστήριο αποφάσισε τη διάλυση του αιγυπτιακού κοινοβουλίου, κρίνοντας πως το ένα τρίτο των βουλευτικών θέσεων έχει καταληφθεί παράνομα, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της εκλογικής διαδικασίας που έδωσε την πλειοψηφία των εδρών στους ισλαμιστές Αδελφούς Μουσουλμάνους και Σαλαφιστές. Η απόφαση συνοδεύτηκε από την κατάργηση ενός νεοεφαρμοσθέντος νόμου που απαγόρευε σε υποστηρικτές και πρώην αξιωματούχους του καθεστώτος Μουμπάρακ να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες ως υποψήφιοι, επιτρέποντας έτσι ουσιαστικά στον υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα και πρώην πρωθυπουργό του Μουμπάρακ, Αχμάντ Σαφίκ, να διεκδικήσει το ανώτατο αξίωμα της χώρας. Αποτέλεσμα των αποφάσεων είναι η νομοθετική εξουσία της χώρας να παραχωρείται ουσιαστικά για άλλη μια φορά στο Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο

Η κίνηση αυτή του δικαστηρίου ακολούθησε την ανακοίνωση ενός νόμου λίγες μέρες πριν την πραγματοποίηση του δεύτερου γύρου των εκλογών που δίνει στις στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες και την αστυνομία την άδεια να συλλαμβάνουν πολίτες ως ύποπτους για “εγκλήματα και πλημμελήματα που βλάπτουν την κυβέρνηση”, για “αντίσταση κατά διαταγμάτων που εκδίδονται από τους κατέχοντες εξουσία ή για επίθεση εναντίον τους”, για “καταστροφή δημόσιας περιουσίας ή ιστορικών μνημείων”, για “παρακώλυση συγκοινωνιών”, για “απεργίες σε οργανισμούς που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον ή προσβολή στο δικαίωμα στην εργασία” , μετατρέποντας έτσι σε παράνομη πράξη κάθε κίνηση διεκδίκησης του αιγυπτιακού λαού.

Το τουλάχιστον ασταθές πολιτικό σκηνικό ήρθε να συμπληρώσει η ανακοίνωση της εκλογικής επιτροπής ότι αναβάλλεται η προγραμματισμένη για την Τετάρτη ανακοίνωση του νικητή των πρώτων προεδρικών εκλογών μετά την πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ. Η καθυστέρηση σύμφωνα με την επιτροπή οφείλεται στις περισσότερες από 400 ενστάσεις από τα στρατόπεδα και των δύο υποψηφίων, τις οποίες η επιτροπή οφείλει να εξετάσει. Δεν ήταν όμως αρκετή για να σταματήσει και τα δύο εκλογικά στρατόπεδα από το να δηλώσουν νικητές. Η αγγλική ιστοσελίδα της εφημερίδας Αλ Αχράμ εμφάνισε κυβερνητικές πηγές που παρουσιάζουν τον πρώην πρωθυπουργός του Μουμπάρακ, Αχμάντ Σαφίκ, ως νικητή των εκλογών ενώ σύμφωνα με αραβικές ιστοσελίδες, πηγές από την ίδια την εκλογική επιτροπή διαρρέουν πως ο υποψήφιος των Αδελφών Μουσουλμάνων, Μοχάμεντ Μόρσι, θα είναι ο νικητής. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι μάλιστα δημοσίευσαν αντίγραφα επίσημων καταμετρήσεων από κάθε εκλογική περιφέρεια της χώρας που δείχνουν τον Μόσρι να ηγείται της εκλογικής κούρσας με περίπου 900.000 ψήφους διαφορά.

Το ήδη τεταμένο κλίμα, με τον στρατό να στοχεύει πλέον και στον έλεγχο της διαδικασίας που προβλέπεται πως θα αλλάξει το Σύνταγμα της χώρας, μοιάζει να μετατρέπει σε ιστορικό στιγμιότυπο η είδηση της επιδείνωσης της υγείας του Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος έπεσε σε κόμμα μετά από καρδιακό επεισόδιο την Τρίτη και παραμένει έκτοτε σε μηχανική υποστήριξη. Ο ισχυρός συμβολισμός που χαρακτηρίζει την είδηση , λίγες μέρες πριν την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, δεν ακολουθείται κι από πραγματική κάθαρση του αιγυπτιακού κράτους από τα “σταγονίδια” του καθεστώτος που διατηρούν τις ισχυρές τους θέσεις.

Τα γεγονότα των τελευταίων δεν θα μπορούσαν βέβαια παρά να επιστρέψουν στο σημείο αναφοράς της ελεύθερης Αιγύπτου. Τόσο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, όσο και άλλες συλλογικότητες, όπως το “Κίνημα της νεολαίας της 6ης Απρίλη” αλλά και το “Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα” κάλεσαν για άλλη μια φορά σε διαμαρτυρία στην πλατεία Ταχρίρ, που γέμισε και πάλι με δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι , που σε αυτή την περίπτωση στηρίζουν την επανακατάληψη της πλατείας, κυριαρχούν λέγοντας πως δεν επιδιώκουν “ούτε αντιπαράθεση, ούτε βία” ενώ έχουν ήδη δηλώσει πως οι διαδηλωτές της Ταχρίρ αποτελούν την εγγύηση ότι το αποτέλεσμα της εκλογικής διαδικασίας θα γίνει σεβαστό. Ταυτόχρονα σε μια προσπάθεια να εδραιώσει την ισχύ του, ο υποψήφιος τους έχει ήδη προχωρήσει στη διαμόρφωση συμμαχιών και σε συνέντευξη τύπου προωθώντας το προφίλ του “προέδρου όλου του λαού”. Ανάμεσά στους υποστηρικτές του, και διαμορφώνοντας μια συμμαχία απέναντι στον αντίπαλό του και πρωθυπουργό της κυβέρνησης Μουμπάρακ, μέλη του κινήματος της 6ης Απριλίου όπως ο Αχμέντ Μάχερ, ο γνωστός διαδικτυακός ακτιβιστής και στέλεχος της Google Γαέλ Γκονίμ, ο νεαρός φιλελεύθερος ηγέτης Σάντι αλ – Γκαζάλι Χαρμπ και ο γνωστός στη χώρα δημοσιογράφος Χαμντί Καντίλ που το προηγούμενο διάστημα στήριζε την υποψηφιότητα Ελ Μπαραντέι.

Με το εκλογικό αποτέλεσμα να διαφαίνεται οριακό και πολλούς αναλυτές να υποστηρίζουν ότι ο νικητής θα κριθεί με ένα ποσοστό της τάξης του 51-52% δίνοντας την εικόνα ενός διχασμένου λαού, το παιχνίδι της εξουσίας είναι αυτό που ξεκάθαρα κυριαρχεί ενώ οι διεκδικητές της είναι συγκεκριμένοι. Ούτε ο στρατηγός Ταντάουι, ούτε το κράτος του Μουμπάρακ και ο υποψήφιός του αλλά ούτε και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι με τον αμφιλεγόμενο πολιτικό τους λόγο και ρόλο είναι διατεθειμένοι να οπισθοχωρήσουν. Και ο αιγυπτιακός λαός θα κληθεί για άλλη μια φορά να διαλέξει μεταξύ της “ομαλοποίησης” της κατάστασης της χώρας ανεξαρτήτως κόστους ή της διεκδίκησης της πραγματικής δημοκρατίας που θα τον κάνει κυρίαρχο της τύχης του.

 Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, Κυριακή 24 Ιουνίου 2012

Κατερίνα Σταυρούλα

Advertisements

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: